woensdag 26 mei 2010

Vlekken op straat gespot.

Je kan de donder er op zeggen dat je af en toe vergeet de stroom er weer op te zetten als je aan het hek bent bezig geweest. Afgelopen zaterdag was ik het zat. Nimby nam zijn naam, Not in My Backyard wat al te letterlijk door overal behalve op ons eigen erf rond te banjeren. Het wordt wat genant om drie keer per dag met de GSV in de buurt rond te rijden op zoek naar de vierpotige haarbal. De oplossing, een stroomdraadje over de oprit. Lief had het vakkundig geinstalleerd, en tevreden met de gedane arbeid hadden we ons met een biertje in het zonnetje gepositioneerd.

Een klop op de deur, verrrekte vroeg, zaterdag half 8, de buurman: "Een van jullie koetjes loopt buiten!' Ai, de stroom...en inderdaad zag ik Kalfados stofwolken opwerpend door de vers ingezaaide maisplak dartelen. Koevang uitrusting; veekoek en een stuk touw. Ik ben benieuwd: "Kalfados, kom eens, koekje!' Ze kijkt op. In volle galop komt ze op me af. ' Ik ga maar wat op zij staan' zegt de buurman aarzelend. Ze mindert vaart en koerst schommelend op de begeerde veekoek af. Kauwt tevreden. Ik klik de lijn aan het halster vast. Zo wij gaan naar huis. ' Mee komen jij' . De buurman valt van zijn verstand. ' Een koe die komt als een hond'.

Check, check dubbel check, stroomdraad, ' zet 'm ook maar wat verder van de heg, dan houden we er nog wat van over.' De rust is weergekeerd.

Een gruwelijk kabaal, de blaffende hond, de nationale waakkoeien, een pandamonium om kwart over vijf in de ochtend. Er is iets aan de hand. Ik tuur uit het raam, ik ben gekwalificeerd kippig, en zie zwart wit gevlekte gestalten op de weg, ' de koeien, niet weer!' Waar is mijn bril!

Verrek het zijn geen koeien, het zijn paarden! Maar ze zijn evengoed aan de wandel. Snel een spijkerbroek, een t-shirt. Een van de chaufeurs van de buren doet al een poging ze te vangen, maar ze doen niet leuk mee.
Paardensnoepjes, wat zeiden ze ook al weer over vliegen en stroop. Het kost je een halve emmer, maar dan staan ze ook in de wei. De wei van de buren, nog diep in slaap, verrassing.

De koeien hebben de waakloei vervangen door een indringende ' wij willen brok, en wel nu loei' Tja ik ben wakker en dat zal ik weten. Om de buurt een beetje te sparen geef ik ze gauw wat brok. De rust daalt neder.

0900-tuig, meldkamer politie: ' Ik heb twee paarden gevonden' ' Nog meer paarden los in N.? ' ' Hoe zien ze eruit?' ' Euh, ongeveer als mijn koeien, zwart wit gevlekt.' 'Dat zijn tinkers,' Goed geinformeerde politie agent! Mijn telefoonnummer laat ik achter.

De buren kijken licht verbijsterd naar de nieuwe weidelogees. 'Gisteravond waren ze er nog niet!'  ' Nee, dat klopt.' Ik praat ze even bij. De buurt is het wel eens, als ze niet worden opgehaald mogen ze blijven.
Inmiddels  zijn ze opgehaald, ergens in de nacht, maar waarheen en waarvandaan ze kwamen is nog steeds een raadsel!

vrijdag 7 mei 2010

Bubbels en de meldingsfunctie van grind

Afgelopen zaterdag waren we na een uitputtende dag palen zetten in de boomgaard neergestreken in onze jacuzzi. Opblaasbaar, strategisch gepositioneerd in de koeienstal, op hoogte gebracht met wat overbodige varkensroosters met uitzicht over de tuin en vijver. De omgeving gestoffeerd met de zitmaaier, pakken hooi, afgemaakt met een roestige BBQ. Glaasje-flesje-wijn erbij, als het leven even geen feestje is, moet je er toch wat van maken niet waar?


We hebben veel grind op ons erf, dat zie je veel op boerenerven. Voordeel van grind is dat je het hoort als er bezoek komt, dat is wel handig als je achter in de tuin aan het werk bent. De hond hadden we toch maar even binnen gelaten, die is toch zo gek op de kippen! Met mijn kamikazekippen is dat een fatale combinatie met negatieve effecten op de bevolking van de kippenren. Daarnaast spelen af en toe zijn hormonen op en dan moet hij aan de wandel. Niet erg handig met een overbuurman die hondenfokker is die, en erg gesteld is op de raszuiverheid van zijn honden, en menig hitsig teefje heeft. Je wil toch een beetje vrienden blijven met je buren, onverwacht langharige puppies met een zwarte pluimstaart helpen daar niet echt bij. De afstandbediening vanuit het zwembad is niet volledig effectief, de dichte deur wel.

We zetten de bubbels lekker aan, prima borreluurtje zo. Het duurde niet lang voordat we doorhadden dat het geluid van de jacuzzi het voordeel van de meldingsfunctie van grind volledig wegnam. de man van de kookclub waarvan ik lid ben  stond aan het bad. Konen die qua kleur uitstekend matchten met zijn shirt. In zijn handen een grote mand verpakt in cellofaan.’Zit mijn topje recht?’ schoot door mijn hoofd. Eén verschoven driehoekje en je biedt zo full-view. Hij is een aardige vent, maar dat wil je niet!

‘Zal ik hem hier neer zetten?’ zei hij, inmiddels van de ergste schrik bekomen. ‘ Fijne dag nog’ , en hij schoot schielijk weg.

Over de rand van het bad hangend bekeek ik de geweldige mand, vol lekkers,wat lief, wat leuk! We hebben er nog maar een glaasje opgedronken, en ons gelukkig geprezen met het feit dat we überhaupt zwemkleding aanhadden;-)