maandag 19 december 2011

Overgave

'Schat.... kan jij de bosmaaier even meenemen?'  ' Hoezo heb je de bosmaaier nodig? 'Ehm, nou, ik moet mijn moestuin maaien...Het is een vertrouwd scenario in grotetuinenland. Het voorjaar roept, zonnetje voedt optimisme en wel gemoed start ik weer eens aan het moestuinseizoen. Dat begint over het algemeen voorspoedig.

Lief is wel zover te krijgen dat hij de boel met onze trekker wil frezen, en dat egaliseren lukt me ook nog wel. En nadat ik het hele terrein in keurige vakjes heb verdeeld kan het zaaien beginnen. Tot zover gaat alles zeer gesmeerd. En dan begint het onkruidseizoen, dat over het algemeen gluiperig samenvalt met drukte op het werk, diverse sociale verplichtingen, een en ander opgesmukt met groeizaambuienweer.
En dan staat het knie hoog. En plichtsgetrouw doe ik mijn best. Echt.

Schouderhoog is het vanzelf, dat heb je met mijn lengte trouwens al snel, maar daar waar het onkruid dan vrolijk op schouderhoogte wuift is op zo'n moment de moed volstrekt in mijn schoenen gezonken en hang ik mismoedig op mijn tuinhekje, belangstellend gadegeslagen door koeien en kippen die elk zo hun eigen idee van de oplossing voor mijn probleem hebben.

Ik geef me over en speur in de jungle naar wat eetbaars. De aardappels hebben het goed gedaan en over de courgettes valt niet te klagen.
Halfweg december staat de boerenkool fier overeind. Ach misschien moet ik niet teveel willen.
En komend jaar? Dan proberen we het gewoon weer opnieuw!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten