zondag 28 oktober 2012

Haarbal op vrijersvoeten

' Ping' zegt de mobiel van manlief. 'voor vijftig euro vertel ik waar jullie hond is. Een sms van mijn zwager die op een kleine 500 meter afstand woont. Wel..(vul hier wat onvervalste Brabantse scheldwoorden in) is die haarbal recht naar mijn schoonbroer en schoonzus, of misschien beter gezegd, naar dat leuke rottweiler teefje van hen gewandeld.  Diepe zucht. Had al een kwartier in de gure oktober kou staan fluiten en roepen naar de viervoeter. Die terwijl wij druk waren het voerrek van de koeien te herpositioneren, zich zelf maar had besloten uit te laten.

Dat voerrek was een urgent karweitje, om te voorkomen dat ik mezelf weer zou aantreffen, rond rijdend door de Maashorst, opzoek naar zwart-wit gevlekt gespuis. Je vraagt je soms af hoe ze het voor elkaar krijgen, maar als de dames gezusterlijk in het voerrek gaan hangen, om dan net bij dat ene lekkere plukje hooi, dat om duistere redenen altijd veel interessanter is dan het binnen snuitbereik liggende spul, dan is het bepaald geen vedergewicht dat het rek moet doorstaan. Koeien zijn nu eenmaal tamelijk lomp, en om twee keer achthonderd kilo onverzettelijkheid te weerstaan, moet je wel van solide kwaliteit zijn.

Helaas hadden we geen ogen in ons achterhoofd en dus kon de haarbal er ongemerkt van tussen gaan. En tot het verlossende 'ping' hadden we al een gevoelsmatige eeuwigheid in die oktoberkou staan fluiten en roepen.
Die verrekte...Enfin dan maar de hond halen en gezellig een biertje slechten in een moeite door!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten