maandag 29 oktober 2012

Wintertijd

Je wint-er-tijd mee, ik moet zeggen, hij is goed gevonden. Maar toen ik van het weekend een blik op de thermometer wierp dacht ik toch: "moet het nou echt zo letterlijk?' Min 5, dat is toch echt niet grappig meer. En ineens is het gedaan met de herfstige bloemenpracht, de dahlia's hangen er lichtverwijtend triestig bij. Het blad zwart gekleurd door de kou. Ik besluit ze maar als de wiedeweerga uit de grond te halen, anders blijft er niks van over. En volgend jaar zijn ze toch ook wel leuk. Lerende van eerdere winters besluit ik ze niet in het achterhuis op te bergen. Daar vriest het met een beetje winter namelijk ook. Ik heb al iets te vaak een waterleiding moeten föhnen, nee ik lieg, manlief heeft al iets te vaak de waterleiding moeten föhnen om er van uit te kunnen gaan dat ik daar iets vorstvrij de winter door kan loodsen. Kortom de dahlia's moeten naar boven. Dat resulteert, praktisch als ik ben, weer in een zanderig spoor door het hele huis. Enfin de stofzuiger is geduldig. De grond krijg ik echter niet meer onder mijn nagels uit, dus donkerrode nagellak fungeert later op de dag prima als camouflage middel.
De vorst levert trouwens wel mooie plaatjes op. Het water heeft nog best een aardige temperatuur, waardoor de damp erboven een schitterend beeld geeft in de opkomende zon. Ik grossier inmiddels in feeërieke vijverplaatjes. En kan het telkens niet laten de verzameling weer wat te vergroten.







Geen opmerkingen:

Een reactie posten