donderdag 15 november 2012

Alkoeholisch

Het beestje moet een naam hebben, dat geldt evengoed voor koeien. Nu ben ik selectief wel van de tradities, maar van namen als Clara nummer zus of zoveel word ik bepaald niet warm, naast het simpele feit dat ik slechts twee koeien heb, en dan met nummering gaan werken heeft toch een beetje de schijn van grootheidswaanzin.
Elke koe in Nederland draagt oorbellen met daarop een nummer, niet dat ze daar zelf enige invloed op heeft, maar oornummers zijn nu eenmaal verplicht vanuit de Europese wetgeving. Om heel eerlijk te zijn, het maakt er de boel niet fraaier op. In de veewereld zijn sommige meer gelijk dan andere, en daarom hebben paarden geen oornummers, maar zijn ze gechipt. De objectieve logica hiervan, heb ik, om heel eerlijk te zijn, nog niet gevonden.
Ook mijn meisjes hebben allebei zo'n nummer in hun oren. Maar dyscalculisch als ik ben, ben ik dus niet zo van de nummers, en moest er een stel passende namen gevonden worden. Een uitdaging op zich.
De eerlijkheid gebiedt dat wij de het licht zagen op de drankenlijst van een menukaart na een copieus diner in de Belgische Ardennen. Kriek, want we telen kersen, en Kalfádos, nee niet vanwege appels, dan schrijf je het trouwens ook anders, maar om dat ze de helft is van een tweeling. Enfin de namen passen mooi in combinatie met een kat die, als het zo uit komt, luistert naar de naam Ouzo.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten