maandag 26 november 2012

Voor de kerst of voor het leven?




"Voor de kerst of voor het leven?" Ik kan het niet helpen, ik kijk met lichte verbijstering naar mijn telefoon. Ik belde naar aanleiding van een advertentie op marktplaats getiteld 'kalkoenen'. Het gepronk van meneer kalkoen begon zo langzamerhand wat pathetisch te worden, en dus vond ik het tijd om hem te verblijden met een hennetje. Er na├»ef niet bij stilstaand, dat als je half november belt over een kalkoen, het betreffende pluimvee voor andere doeleinden beschouwd wordt, dan alleen voor de ren. "Nee!", zei ik vlug, "voor het leven". Voordat ik haar in een plastic tasje zou meekrijgen in plaats van een doos met luchtgaten.

En zo toog ik, met de nog steeds niet onthooide wagen, naar Zeeland, inderdaad, het dorpje, hier drie landweggetjes verderop. In het achterhuis van de boerderij wemelde het van de kalkoenen. Op de balken, tussen de machinerie en oh ja, ook nog een aantal in het als hok afgescheiden gedeelte. Of ik een voorkeur had voor een kleur? Indachtig het lot van haar voorgangsters voor wie wildbroeden, spierwit zijnde, vostechnisch een wat minder handige zet was, zei ik, 'doe maar bruin'. Een greep in de menigte, wat verontwaardigd gespartel, en zo reed ik met een rumoerige doos achter in de auto terug naar ons erf.

Ik weet niet of er ook een soort 'Boer zoekt vrouw' voor boerderijdieren is, maar anders zou meneer Kalkoen waarschijnlijk wel een aardige kandidaat zijn. Van schrik, 'oh jee een hen, wat nu'  heeft hij drie nachten op het dak van het kippenhok geslapen.

Het hele concept 's nachts in het hok heeft voor de nieuwbakken leden van het pluimveebestand sowieso nog al wat voeten in de aarde. Ik sluit mijn kippen, kalkoenen en parelhoen 's nachts op, omdat het vossenbestand in de directe omgeving behoorlijk op peil is en het echt niet grappig is om 's ochtends in de ren te komen als meneer de vos op visite is geweest. Een kipocide van jewelste. Biodiversiteit is leuk, maar het moet wel van mijn kippen afblijven.

Maar goed leg dat een kip maar eens uit. Als ze er een tijdje zijn, hebben ze het principe op een gegeven moment wel door. maar tot die tijd tref ik mezelf nog wel eens  in de schemering aan, speurend met een zaklamp op zoek naar een eigenwijze donsbal, die besloten heeft de nacht onder de sterrenhemel door te brengen. Dan is zo'n erf best groot, laat staan de boomgaard. Een kip of kalkoen laat zich ook niet zomaar vangen. En waarom ze dan toch steeds in de brandnetels of rozenstruik moeten gaan zitten?

Het zit me dan echt niet lekker als ik ze niet kan vinden . De opluchting de volgende ochtend, met een complete goegemeente die zich meldt voor de dagelijkse portie strooigraan, is dan best groot.

Ik heb marktplaatskippen, ik haal nogal veel van marktplaats, zo ook kippen. Ik hoef dan ook echt geen dure merkkip. Zoekend naar soep- of slachtkip kom ik dan weer eens met een doos of krat zielige dames thuis, die dan bij ons, roofvogel en vos dienende, in alle vrijheid nog een aantal jaren kunnen rondscharrelen totdat ze vanzelf omvallen. Ach ja weekhartig. Daarom heb ik inmiddels dan ook zes hanen....











Geen opmerkingen:

Een reactie posten