donderdag 15 november 2012

Zegengeld



Op een gegeven moment kom je er achter dat jouw dagelijkse realiteit, misschien niet helemaal één op één parallel loopt met die van je vriendinnen. Om maar een zeer willekeurige dwarsstraat te noemen. Ik heb koeien en de meeste mensen in de Nederlandse woonwijken hebben die nu eenmaal niet. De gemiddelde doorsneestraatbewoner krijgt al een rolberoerte bij het zien van een torenhaan, laat staan dat er twee van die wandelende zuivelproducenten het gemanicuurde gazonnetje in de achtertuin staan bij te werken.

De avonturen van mijn illustere tweetal heb ik de afgelopen tijd al uitvoerig de revue laten passeren, maar misschien is het wel eens goed om maar eens bij het begin te beginnen. Hoe komt een meisje in vredesnaam aan twee koeien?

Nou gewoon, die heb ik voor mijn verjaardag gekregen. Nu ben ik ook iemand die een shetlandpony op haar trouwdag kreeg, dus in die zin hoefde ik niet echt vreemd op te kijken, maar manlief had qua verjaardagscadeaukeuze deze keer de orginaliteitsprijs meer dan verdiend.

Natuurlijk had ik op allerlei al dan niet slinkse manieren geprobeerd hem te ontfrutselen wat hij voor me in petto had, ik ben namelijk volstrekt niet nieuwsgierig, maar hij deed er het weloverwogen zwijgen toe en toen we het boerenerf opdraaiden had ik nog geen enkel vermoeden wat mijn verjaarscadeau zou zijn.

Laat staan dat we op kraamvisite gingen in de koeienstal
Onzeker op de hoeven, gefixeerd op mijn vingers, wie smelt er nu niet bij de aanblik van een paar dagen oud kalfje, zeker als je zo weekhartig bent ingesteld als ik.
De meisjes mochten echter nog niet mee, naast het feit dat het vervoeren van twee kalveren in een personenwagen in dit deel van de wereld een hachelijke onderneming is, was het voor dit tweetal beter  om nog een paar weken op de geboorteboerderij te blijven totdat ze niet meer afhankelijk waren van de melkemmer.

Die emmer zet je trouwens toch wel aan het denken, hoe vaak ik de vraag niet heb gekregen, oh je hebt dus koeien, maar moet je die dan niet elke dag melken? Diepe zucht,een wedervraag, wanneer heeft een vrouw melk? Juist, als ze een kind heeft gekregen, een koe dus ook.

De Nederlandse koe geeft vele kilo's melk, melk reken je in kilo's en niet in liters. Heeft iets met eiwit te maken. Maar die melk komt niet echt terecht waar het oorspronkelijk voor bedoeld is, bij dat koddige, onzeker op de hoefjes staande beestje in zijn iglo. Is er niet wat voor te zeggen om die kalfjes gewoon bij hun moeder te laten drinken? Goed bedrijfsvoeringstechnisch is dat waarschijnlijk een aardige uitdaging, maar op de totale melkgift zou het toch niet zo veel hoeven uitmaken? Maar dit terzijde

Een mailtje, de dames zijn klaar de 'weide' wereld in te gaan. De auto met veewagen draaide ons erf op. Van elk van de meiden een geboortebewijs, en een euro zegengeld, voor het geluk. Het muntstuk heb ik vastgeplakt op het documentje.


En zo heb ik dus koeien, inmiddels niet meer koddig, maar zeer solide, met onbescheiden horens en een dito willetje.

Soms zegt manlief met een dromerige blik op de wei:' kijk...daar loopt een mooie biefstuk'... ik protesteer luidkeels, 'geen denken aan!' 'Als je gewild had dat ik mijn verjaardagscadeau op zou eten, dan had je me taart moeten geven'. In algemene dienst als weidestoffering en gazononderhoudsdienst dus.

Ik aanvaard echter wel de consequentie, ik ben geen vegetariër, maar als ik mijn eigen dieren niet naar de slacht breng, wie ben ik, als ik dan wel een kiloknaller koop? En dus koop ik biologisch.





Geen opmerkingen:

Een reactie posten