donderdag 31 januari 2013

Black&Tan

Tja niet alleen de koeien nemen soms de kuierlatten. Onze hond, een grote zwarte langharige rottweiler-hollandse herder kruising, kan er ook wat van. Ondanks de ogen in mijn achterhoofd komt het net te vaak voor dat ik mezelf rondrijdend in de omgeving aantref, binnensmonds vloekend, op zoek naar een vierpotige, zwarte, haarbal.

Nadat we hem een keer in een asiel mochten komen ophalen, toen een wat overijverige toerist had bedacht dat het toch wat zielig was, zo'n loslopende hond, heeft meneer een heuse hondenpenning. Het kost een beetje, maar scheelt vijf tientjes. Ik heb nog even overwogen om erop te zetten 'Neem mij niet mee, ik maak gewoon een ommetje'. Maar heb me uiteindelijk beperkt tot de NAW-gegevens ( naam, adres, woonplaats enzo)

De gebruikelijke route van het heerschap leidt tegenwoordig tamelijk rechtstreeks naar het leuke rottweiler teefje van mijn zwager en schoonzus, maar soms leiden zijn hormonen hem ook wel eens naar andere paden. Ons heerschap is namelijk nog helemaal compleet en dat zou zo maar voor verrassingen kunnen zorgen. Ofschoon het tot op heden goed lijkt te zijn gegaan.

Onze buren hebben ook honden, zuivere rashonden, Duitse pinchers als ik het wel heb,  waarmee ze ook met enige regelmaat nestjes fokken. En toen ik over de rand van mijn koffiemok een blik wierp in de hoek van de keuken waar een trotse moederhond met haar twee koddige puppy's lag, verslikte ik me toch even.

Black & tan....precies een rottweiler...

'Goh bijzondere tekening heeft dat hondje'. zeg ik. 'Ja,dat komt vaker voor' vertelt de buurvrouw. 'Je hebt ze in rood en in black& tan'.
'Mooie beestjes hoor!' bewonder ik het kleine grut.

Mijn hart zit weer daar, waar het hoort te zitten...


Geen opmerkingen:

Een reactie posten