vrijdag 3 januari 2014

Bij de konijnen af

Wij hebben de jacht van onze grond verpacht. Dat betekent dat jagers toestemming hebben om op onze grond te mogen jagen. In ruil hiervoor mogen we de jagers bellen als er sprake is van wildschade. Als bijvoorbeeld Reintje de Vos het kippenhok met een tamelijk fataal bezoekje heeft vereerd of als er een kudde wilde zwijnen door het maisland is gekuierd. Nu hebben we geen mais en zitten hier, voor zover ik weet, ook geen zwijnen, maar het gaat om het idee. Ook houden de jagers een oogje in het zeil in onze buurt. Ze surveilleren vaker dan een politieagent in een achterstandswijk, en hebben meteen in de smiezen als er iets niet in de haak is in ons mooie buitengebied. Daarnaast betalen de jagers de zogenoemde 'jachtpacht' aan de eigenaar van de grond die ze hebben gepacht, een paar euro per hectare, het betalen van de jachtpacht wordt traditioneel opgeluisterd met een (of meer) jonge klare.
Ik heb wel eens gekscherend geroepen. Doe mij de jachtpacht maar geportioneerd in diepvrieszakjes,'is goed' zei de jager, 'als ik iets heb laat ik het wel even weten'.

Het was me al eens opgevallen; de landelijkheid van mijn dagelijks bestaan neemt met rasse schreden toe. 
schoonmaken van de haas
Waar normale mensen stressig de supermarkten onveilig maken, pleegt manlief even een kort belrondje. Een maat van hem had nog wel een haas, hij  moest alleen nog wel even schoongemaakt worden. En zo staan we dan, in een in tl verlichte schuur, aan zijn rechterpoot hangt een verstilde haas. De hond kijkt begerig toe, hopende dat er voor hem iets in het verschiet ligt.

Hazenanatomie voor beginners, het ingewandenpakket verdwijnt in een gereedstaande emmer, het hart is voor de hond. Ik kijk gefascineerd toe hoe, het dier verandert in de technische delen zoals ik die wel eens bij de poelier gezien heb. Waarbij ik van dit beestje precies weet, waar en hoe het geleefd heeft en door wie het is geschoten. Kom daar in de supermarkt maar eens om!
Voorzien van een illustratief verhaal bij het menu, altijd leuk, bereid ik het kerstdiner, hazenbout op toscaanse wijze en de rug op het karkas gebraden met een rodewijn-portsaus. Mijn gasten doen de haas eer aan. Het is een mooie avond.

Ik was mijn grote mond bij het betalen van de jachtpacht al weer vergeten, maar de jager niet. Een klop op de deur. Ze gingen rondom Oud& Nieuw weer op de konijnen, dus als hij iets had zou hij het laten weten.
Daags na nieuwjaar, een klop op de deur. Vier konijnen geschoten, als ik wilde kon ik nu wel even komen. Had ik een zuiveren emmer? 

Zo toog ik op mijn rammelende fiets de buurt op. In de stal, vier konijnen, één hangt er al klaar. De rest ligt in een krat. 'Kijk', zegt de jager,'zo begin je' en hij snijd de pees van de achterpoot door, het bot knakt. Stap voor stap laat hij me zien hoe je een konijn slacht, het verdwijnt in delen in de gereedstaande emmer. Het slachtafval in een papieren voerzak. 

Een nieuw konijn krijgt een plekje aan de balk. De jager reikt me het mes. Ik slik. Hmm...misschien had ik beter oude kleren aan kunnen trekken....Ik pak het mes aan en begin vol goede moed. Her een der een mentaal drempeltje nemend. Ik stroop het konijn, knip ribben door en verwijder met mijn handen het ingewandenpakket. Het voelt koud, glibberig, Een weeïge lucht. Mijn maag draait om. Maar ik laat niks merken. Zo slacht ik drie konijnen. Een volle emmer konijnenvlees.

'Hier' zegt de jager, en hij reikt me de emmer. 'Voor thuis.' En ik krijg uitgebreide instructies over de de verdere verwerking. 'Ik zoek een mooi recept' zeg ik, 'en dan komen jullie eten!'
De jager wijst op de zak slachtafval. 'Die ga ik ingraven voor de vos, dan weet ik dat ie er zit, we moeten niet hebben dat hij weer alle kippen oplaaid' 

We hebben een kort gesprek over de jacht. Ik heb geen moeite met de jacht waar het gaat om voedsel of om schadebestrijding, wel met die voor het zuiver vermaak. 'D'n dieen moeten ze hun jachtakte afnemen', zegt de jager beamend. 'als ik een fazant heb, geef ik wel een seintje'. 'Is goed'zeg ik, en ik hang de emmer konijn aan mijn fietsstuur. Zo fiets ik huiswaarts, een beetje wereldwijzer.









Geen opmerkingen:

Een reactie posten