maandag 31 maart 2014

Ik heb me in de nesten gewerkt!

Ik heb me in de nesten gewerkt! De tijd dat ik baas op eigen erf was, is al eventjes voorbij.  Zeker nu zo ongeveer de hele erfbevolking het voorjaar in zijn hoofd heeft en je vrij gemakkelijk een natuurfilm in de meest dubbele zin van het woord kunt maken.
De negen ganzen die ik in bruikleen heb van mijn zwager en schoonzus zijn grondig over hun aanvankelijke verlegenheid heen. Luidkeels melden ze zich in alle vroegte bij het kippenhok om de dagelijkse portie scharrelgraan in ontvangst te nemen.  Ik denk er over om maar eens een diepte investering in gehoorbescherming te gaan doen.
De nesteldrift van deze sneeuwwitte waakbrigade heeft er voor gezorgd dat ik 'persona non grata' ben geworden in mijn eigen bloementuin. Tussen de maagdenpalm en een verdwaalde narcis is een zorgvuldig takkennest opgebouwd, waarop nu een helwitte dame erg haar best doet onzichtbaar te zijn. Het is een nobel streven, maar in deze sneeuwloze tijd van het jaar een redelijke illusie.
Blijkbaar is groepsbroeden de laatste trend, want op een letterlijke steenworp afstand is inmiddels een nieuw nest in aanbouw. Wat de toegankelijkheid van de bloementuin er niet beter op maakt. Gelukkig ben ik niet zo onder de indruk van gesis, daarvoor heb ik te veel tijd in de Haagse tram lijn16 doorgebracht.
De koeienstal is inmiddels gekraakt door een ganzendame. Het kan aan mij liggen, maar twee volledig gehoornde dames van respectievelijk 900 kilo, en een nest eieren lijken mij nu niet bepaald de meest gunstige combinatie. Dat geldt overigens ook voor de kip die in al haar wijsheid heeft bedacht haar eieren in de as-la van de terras openhaard te leggen. Een heel nieuwe dimensie zo aan de start van het BBQ seizoen. Ik vroeg me al af waarom een van mijn kippen er zo grijzig uitzag de laatste weken.
Vostechnisch heeft de nestbouwster op ons eiland het toch het beste begrepen. Maar zij heeft het op haar beurt weer te stellen met winnaar van de prijs voor het meest onverdraagzame gevogelte van het erf: de heer meerkoet.
Met een onvermoeid fanatisme wordt alles en iedereen die ook maar een zwemvlies in de vijver durft te steken, terug de wei in gejaagd. Opdat mevrouw meerkoet in alle rust aan haar drijvend nest kan knutselen.
Meneer Kalkoen
beschikt deze lentedagen over een sterk verhoogd testosterongehalte. Het is maar goed dat ik mijn auto niet al te frequent was, het onderscheid tussen de concurrentie, en zijn eigen spiegelbeeld is wat al te ingewikkeld voor dit stuk opgeblazen pluimvee. Ondertussen broedt zijn wederhelft geduldig tussen de klimop achter de boerderij en ben ik elke dag weer blij dat de vos niet is langs geweest.
Ik telde in zo'n ganzennest een veertiental eieren. De nestteller staat inmiddels op vijf. Dat belooft nog een uitdaging te worden over een paar weken. Enfin, gelukkig is de boomgaard groot genoeg. Ik schat zo in dat we die, dit groeiseizoen niet meer hoeven te maaien!