donderdag 10 augustus 2017

Koudenoord

Er is een reden waarom sommige plekken heten zoals ze heten, daar zijn wij zo langzamerhand wel achter gekomen. Optimistisch begonnen we met het telen van kersen op de grond bij onze boerderij. Een mooi product met een lange historie in onze regio. Onze grondsoort, ook wel liefkozend 'klapzand' genoemd, was prima geschikt. Goed doorlatend, het grondwater op een precies goede diepte. Helemaal prima.

Waar we even niet bij nagedacht hadden, was dat de kersen vroeger in hoge bomen groeiden, en tegenwoordig op de niet zo heel erg hoge, lees vier meter, laagstam.
En tja, daar zit hem nu precies de kneep...

De straat voor ons heet Koudenoord. En wij weten inmiddels waarom dat zo is. Het is hier namelijk koud, althans kouder dan elders in de omgeving. In april hebben we nachtvorsten tot en met min acht. Precies als de kersenbomen in volle bloei staan. En bij vorst, bevriezen de bloesems. Een paar graden vorst kan je met kunst en vliegwerk nog wel uit de boomgaard houden, maar met min acht ben je uitgewerkt. Een bevroren bloesem, betekent geen kersen aan de boom.

Vroeger, in de tijd van de hoogstam, was dat niet zo'n heel groot probleem. Het betekende hoogstens dat op de onderste vier meter geen kersen aan de boom hingen, maar als je boom maar vier meter hoog is, kan je de oogst wel vergeten. En vriezen, dat doet het, jaar op jaar. Als dat nou in januari was geweest, dan was het nog iets geweest, maar nee. Nachtvorst in april, en dus lege takken in juni.

En stoken, dat deden we wel, kunst en vliegwerk, met matig resultaat. Het zou misschien wel kunnen lukken hoor, maar dan moeten we de boomgaard compleet inpakken, met folie. En het is de vraag of we dat moeten willen, zo midden in de Maashorst, strak tegen de ecologische hoofdstructuur aan en los van de investeringen die het met zich meebrengt.

We zitten op rare grond. Door ons perceel lopen een aantal bijbreuken van de peelrandbreuk, dat zorgt voor die gekke temperaturen, maar het zorgt er ook voor dat sommige stukken beter zijn dan andere. Zo staat de helft van de boomgaard er armetierig bij, terwijl de andere helft van de bomen goed gedijt. Waar dat in zit? Geen idee. De bomen kregen allemaal de zelfde behandeling, het is de grondslag die het hem doet.

Dus ja, we kunnen dan we fanatiek tegen de natuur in bewegen, en het is dan de vraag of het dan wel wat gaat opleveren , of we kunnen onze knopen tellen en ons steven in een andere richting wenden. We hebben gekozen voor het laatste, en gaan de helft van de boomgaard rooien. En op de grond die zo vrij komt gaan we onder andere gerst telen, voor ons andere avontuur: de whisky.






Geen opmerkingen:

Een reactie posten