donderdag 6 september 2018

Ik weet nog wel een recept met jou!

‘ Neu die hond, die maakt me niet zoveel uit, maar die kalkoen....’
Ik heb zojuist weer een pakketje in ontvangst genomen. Wonende op het platteland zijn de zegeningen van het bezorgtijdperk ons niet onbekend. En dus draait er met regelmaat een wit busje ons erf op. De bezorger in kwestie is meestal niet zo'n landelijk type, meer wat grootstedelijk, petje, hipster baardje, oortelefoontjes, bodywarmer, he! Yo!
Soms weten ze wat het is.

Vaak ook niet
Dat beest!
Wat is het eigenlijk.
Een kalkoen.

Het beest in kwestie paradeert dreigend met ruisende veren over het erf, we hebben nu eenmaal scharrelpluimvee. Een zwart glanzende, gewassen, auto in combinatie met een testosteronkalkoen is in dit geval toch net iets minder handig. De concurrent in spiegelbeeld wordt fanatiek bestreden. en sporen en autolak gaan helaas niet zo goed samen.

Een waakkalkoen dus. Hij is groot, imposant, en sacherijnig. Hoewel het meestal bij dreigen blijft, kan hij zo af en toe wel eens agressief uit de hoek komen.
En dat is toch wat minder gezellig.

Dan is een paraplu toch best handig als je er langs wil.
'Ik weet nog wel wat recepten met jou!'
Het lijkt hem niet te deren, enfin misschien moet ik hem toch maar eens uitnodigen voor het kerstdiner.




Geen opmerkingen:

Een reactie posten