donderdag 4 juni 2020

Welkom in de buurt!

Warm vandaag! Ik stond te zweten op het puppycursus veld, mijn dochter scoorde ondertussen records met legofriendsracen op mijn telefoon en mijn hond deed of haar neus bloedde. Die Corona heeft toch een lichte leerachterstand bij ons monstertje opgeleverd.
Maar goed, nu naar huis. We hebben wel een ijsje verdiend. Minstens een dubbellikker. Ik draai de auto het erf op, en rij recht in een wolk rondzoemende bijen. Oeps! Een zwerm!
Geen bijenspullen Bij de hand natuurlijk. Even bellen. Niemand bereikbaar. Hup gauw terug in de auto spullen halen. Een zesramertje, schepkorf-dringend-aan-vervanging-toe, roker, en vooral imkerkleding met kap!
Vliegensvlug heen en weer in de hoop dat de zwerm intussen niet de kuierlatten neemt. We hebben geluk, ze hang er nog. Een dikke kluwen bijen hangt innig verstrengeld met de vlier op -je-hebt-een-keuken-trapje-nodig-hoogte.
Nouja die hebben we gelukkig legio, in verschillende hoogten, dus dat is snel geregeld.
Maarja, hoe schep je nou een zwerm? Ik heb het nog nooit gedaan, wel over gelezen natuurlijk, en in de cursus kwam het ook ter sprake, maar dat is toch heel iets anders dan het zelf doen. Maar goed zoals de oude wijze Pipi Langkous al stelde; ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.
Mijn dochter in een imkerpakje maat 128 wil wel filmen. "Ja mama, met het pak aan zegt het stemmetje in mijn hoofd dat ik wel veilig ben, dus dat durf ik best!"
Goed, de ladder op. Mijn hoofd barst nu al uit elkaar van de hitte. Ik heb een zachte bezem waarmee ik de zwerm in de korf probeer te vegen. Probeer, want het lukt voor geen meter. De zwerm hangt niet elegant aan één takje, nee ze zit verspreid over de verschillende takjes van de vlier. Dus ik klem de schepkorf maar zo goed en zo kwaad als het kan tussen mijzelf en de trap en begin de zwerm met mijn gehandschoende handen in de korf te scheppen. Dat gaat beter, maar ik moet nog een keer of zes de trap op en af om de korf in het gereedstaande zesramertje leeg te kloppen. Het is een lichte bijenchaos, dus ik hoop maar dat ik hare majesteit ook mee heb kunnen scheppen, anders hangt het volk zo weer in de vlier. 
Op hoop van zegen dan maar, en even afwachten. En tegen de avond lijkt het alsof de missie dus toch is geslaagd en de damesbij zich genoeglijk genesteld hebben in hun nieuwe huis. Welkom in de buurt! 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten