donderdag 9 juli 2020

We hebben Mazzel

Een vrolijke dwarrel van nu zo'n tien maanden oud. Als waardig opvolgster van onze Nimby, dartelt ze nu al een ruime tijd op ons erf. Bruin-wit, flapperende oren en een pluizige kwispelstaart. Een Engelse Springer Spaniel. Niet geheel raszuiver, maar een kniesoor die daar op let.
Van een schattig pluizig puppy is ze nu inmiddels een eigenwijze hondenpuber. want bij tijd en wijle is het volstrekt onduidelijk waarvoor die twee flappers aan de zijkant van haar koppie nu precies dienen.
Een jonge hond in huis zorgt voor de nodige uitdaging. Ik ben inmiddels aan mijn derde zonnebril toe. Ik weet nu dat slippers ook versnipperd kunnen worden, en de bank is blijkbaar erg smakelijk.
De katten worden het ene moment plat geknuffeld en een volgend moment weer de gordijnen in gejaagd, na eerst in samenspanning dat stuk kaas van het aanrecht te hebben verschalkt. 
Oh kijk, een hap uit een kookboek, ze heeft het blijkbaar niet zo op de veganistische keuken,  oh en alle manden in huis zijn inmiddels aan vervanging toe. 
Maar gezellig is het wel, zo'n springerige haarbal om ons heen. En springen doet ze. We hebben het hek al een paar keer opgehoogd. Want het is niet zo handig om een hond in de achtervolging te hebben als je naar school fietst. 
In elk geval kom ik wel weer aan mijn tienduizend stappen toe, hebben we inmiddels ervaring met het fenomeen puppycursus en kom ik op de gekste plekken begraven botten in de tuin tegen. Kortom, wij hebben Mazzel!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten