donderdag 21 januari 2021

Schillen, schuttingen en schalen

'Een bananenschil gooi je in de prullenbak.' Nee hoor, klinkt de heldere stem van mijn zevenjarige, bij ons gaat ie in de emmer voor de tuin. Ze heeft logopedie via Zoom, en ik luister mee naar deze kleine botsing  tussen stad en platteland.  Ze oefent de 'Sch' en de vorige week was er al wat lichte verwarring over het woord schutting. Want: wat is een schutting nu precies? 

Volstrekt helder als je opgroeit binnen de bebouwde kom, maar in het buitengebied kom je als zevenjarige toch wel bijzonder weinig schuttingen tegen. Opa en Oma in Leusden hebben een schutting leg ik haar uit. Oh ja.

Maar goed, bananenschillen gaan bij ons dus niet in de prullenbak. De logopediste maakte er in de oefenzinnetjes maar compost -emmer van, zag ik, maar bananenschillen gaan bij ons dus in het koffie-eierschalen-bananenschillen bakje, dat onder ons aanrecht gezelschap heeft, van een bak voor de koetjes en een bak voor de kipjes. Wij hoeven dus weinig weg te gooien, er is altijd wel iemand die het opeet.

De koffie-eierschalen-bananenschillen-bak is voor de tuin, ik heb ooit ergens, het zal wel Pinterest geweest zijn, gelezen dat die drie heilzaam zijn voor de tuin, en dus ging ik braaf aan de bewaar. Eens in de zoveel tijd schud ik het het bakje om in de tuin. Elke keer is een ander plekje aan de beurt.

Kijk, je hebt dan mensen die keurig de eierschalen vermalen en de bananenschillen in stukjes knippen, maar ik hoor daar niet bij. Daar heb ik geen tijd voor en als ik heel eerlijk ben, heb ik daar eigenlijk ook geen zin in. Het effect van mijn luiheid is dan wel dat je her en der de hoopjes koffieschileierschaal aan treft. Nou ja, als alles straks weer groen is, zie je er toch niks meer van. En het is mooi gratis meststof voor mijn tuin, en dat kan het klapzand wel goed gebruiken.