Klompen en Naaldhakken Recepten

Mosterdkip

Dit is een receptje dat een vriendin ooit voor me kookte, en ik heb het gelijk in mijn voorraadje 'altijdlekkerrecepten' opgenomen. Want dat is het namelijk: gewoon hartstikke lekker. En wederom niet slank, maar goed, ik weet eigenlijk niet of er wel zoiets als slank comfortfood bestaat. (en anders hoor ik het graag;-)) 

Neem kipfilet, met twee dubbele kipfilets heb je voldoende voor ongeveer vier hongerige personen. Neem wel bio -of scharrelkip. Niet alleen is het de smaak veel beter, het verhaal er achter is dat helemaal.

Snij de kipfilets in blokjes en meng er een paar eetlepels bloem doorheen zodat ze mooi rondom bedekt zijn.Doe wat boter of olie in de pan, wacht tot het voldoende heet is, en bak de kipfiletblokjes rondom bruin. (verwarm ondertussen de oven even voor op 200 graden).
Haal de kipblokjes uit de pan, en blus de pan af met een flinke scheut witte wijn, voeg daar créme fraiche aan toe, en een paar eetlepels mosterd. Laat even mooi inkoken zodat er een dikke saus ontstaat. 
Tot slot voeg een flinke lepel honing toe (en dat was dus mijn toevoeging aan het recept). Roer het goed door. Doe de gebakken kipblokjes in een ovenschaal en bedek ze met de saus. Strooi hier wat geraspte kaas over en zet het in de hete oven. Het is klaar als het mooi bruin is en mooi bruist.
Erg lekker met gebakken aardappeltjes en wat gestoomde broccoli.

Rozemarijnaardappeltjes

Een bijgerechtje dit keer. Ik maak het eigenlijk best vaak. Het is makkelijk, het is best vlug klaar en het belangrijkste: iedereen vind het lekker.
Neem genoeg vastkokende aardappels voor het aantal personen dat mee eet. Ik kies over het algemeen voor rosevalaardappeltjes, maar een andere soort kan natuurlijk ook. Was ze en zorg dat ze goed zandvrij zijn, anders knarst het zo. Snijd ze met schil en al in partjes en doe ze in een grote ovenschaal. Verdeel er verse toefjes rozemarijn over, vers gemalen peper en zout en voeg flink wat olijfolie toe. (soms stop ik er ook wat ongepelde tenen knoflook tussen, ook erg lekker)  Meng goed door elkaar en zet in een warme oven van plus minus 200 graden. In ongeveer een kwartier á twintig minuten zijn ze goudbruin en gaar.

lekker bij een biefstukje bijvoorbeeld!


Ikhebniksinhuispasta

Ofschoon ik nogal hamsterneigingen heb, komt het wel eens voor dat ik een vertwijfelde blik in mijn keukenkast werp en denk: hmm..ik heb niks in huis.

Het is weliswaar een figuurlijk niks, want natuurlijk ligt er altijd wel iets in de koelkast of vriezer en is het mijn inspiratie waar het aan schort. Een soort van ijzeren voorraad, heb ik natuurlijk ook: pasta, vis in blik, uien, knoflook, houdbare room en een restje witte wijn/
Zo is op een goede dag de 'Ikhebniksinhuispasta'ontstaan.

Lekker, vlugklaar en heerlijk simpel. Niet slank, maar goed dat is dan ook het minst belangrijke op het gebied van lekker eten!

Snipper een uitje, snijd een teen knoflook fijn en fruit deze even in wat olijfolie tot ze zacht en glazig zijn. Pan afblussen met een flinke scheut witte wijn. Visje uit blik erbij (tonijn of zalm), slagroom toevoegen, oregano, dille en wat chilivlokjes erover. Even laten inkoken.

Ondertussen heb je natuurlijk al de pasta opgezet: water aan de kook brengen, pasta erbij, minuutje laten koken, gas uit en zodra de pasta beetgaar is afgieten.

Meng het vismengsel door de pasta en verdeel over de borden. Het is lekker om er wat pijnboompitten en wat parmezaanschaafsel erover te strooien, maar heb je dat niet, is het nog steeds lekker!

Paddenstoelensalade


Manlief is een groot fan van deze salade, dus die kan ik naar zijn mening, niet vaak genoeg maken!

Bak kastanjechampignons (maar gemengde bospaddenstoelen werken natuurlijk ook) in olijfolie.
Snijd knoflook fijn, ris wat tijm van de takjes en meng dat door wat olijfolie in een schaal die groot genoeg is voor alle paddenstoelen.

Meng de paddenstoelen door de olie, versgemalen peper en zout erover, even doorroeren en laat ze zo een uurtje staan.

Was de rucola en schenk er een beetje olijfolie over en verdeel het vervolgens over de borden, daarover de paddenstoelen verdelen.

Tot slot wat kaas erover schaven, ik kies vaak voor pecorino of een mooie Parmezaanse kaas, maar een hele oude Nederlandse kaas is ook erg lekker.

Een eenvoudige, maar heerlijk winterse salade!


...Blijkbaar ben ik best gevoelig voor de wisseling van de seizoenen. De blaadjes zijn nog niet van kleur verschoten, of ik krijg al trek. Voor de rest heb ik geen obsessie voor eten of zo. Maar nu de herfst op de deur klopt, of liever gezegd al in vol ornaat met modderige laarzen de deur is binnen gestiefeld, haal ik mijn neus op voor frivole salades en heb ik zin in steviger kost.
Het helpt natuurlijk wel dat ik op mijn dagelijkse tocht over de Brabantse landweggetjes bijna letterlijk struikel over de bordjes 'te koop pompoenen!' overigens stuk voor stuk voorbeelden van brocante volkskunst, die bordjes. Mijn trek is oranje geinspireerd en zo kom ik thuis met een paar solide kilo's dikke oranje joekels. Maar ja en toen. Ik ben bepaald niet pompoenervaren in de keuken. En dus beschik ik niet over een ruim arsenaal aan lekkere recepten in mijn achterhoofd.
Om heel eerlijk te zijn associeer ik de oranje pracht met wee en klef en sinds een wat minder succesvolle dessert ervaring in Turkije ook met mierzoet. Kortom niet echt mijn ding. En dan toch trek hebben in pompoen. Het kan verkeren.
Nou kan je pompoenen uitstekend een hele periode decoratief bij de achterdeur laten liggen, uiteindelijk vallen ze dan van ellende uit elkaar, zeker als het gaat vriezen en vervolgens dooien. En met een beetje pech, of geluk, tis maar hoe je het bekijkt, heb je dan zeer decoratief en offensief onkruid tussen je stoepstenen.
Edoch in deze tijd van duurzaamheid, 'carbon footprint' en het tegengaan van voedselverspilling moet ik er toch aangeloven. En origineel als ik ben, heb ik voor soep gekozen. Nadat manlief ontgoocheld vaststelde dat de pan toch echt tot en met de bodem leeg was en ik zelden zo'n prima soepje had genuttigd, moet ik dan toch wel vaststellen dat het toch wel goed gaat komen tussen mij en de pompoen. Het enige jammere is, dat ik er achteraf achterkwam dat je een hokkaidopompoen niet hoeft te schillen.
Goed, pompoensoep dus. En dan kan ik natuurlijk niet volstaan met de mededeling dat die meer dan best te hebben kan zijn, en dus bij deze het recept. Ik ben enigzins van het zo'n beetje, opgevoel en we doen maar wat koken, dus verwacht geen wiskundigverantwoorde hoeveelheid aanduidingen.
Ok, om te beginnen, hokkaido pompoenen, als je die hebt, hoef je niet te schillen, dat scheelt alvast één k-klus.

Neem zoveel pompoen dat je schoongemaakt ongeveer een pond aan blokjes pompoen overhoudt. Doe in een grote soeppan een flinke scheut olijolie en fruit daarin één gesnipperde ui en twee tenen knoflook in stukjes tot de ui glazig is. Voeg de blokjes pompoen toe en bak ze even mee. Doe er dan twee theelepels kerrie poeder bij een één theelepel komijnpoede. Vervolgens voeg je een litertje groentebouillon toe. Laat het ongeveer een kwartiertje koken, de pompoen is dan zacht, en pureer het met de staafmixer. Doe er ongeveer  125 ml room door. Breng op smaak met zout en ongeveer een kwart theelepel cayennepeper, als je durft!
Het soepje vult behoorlijk trouwens, dus je kan hem prima als een maaltijdsoep inzetten!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten